RAINBOW
ON STAGE







RAINBOW ON STAGE (Oyster/Polydor)


Ritchie Blackmore is de enige ex-Deep Purple man die het werkelijk helemaal voor elkaar heeft gekregen. Coverdale en Lord lopen kwa sukses wel iets achter, hun muziek is er echter niet minder om.

De Elpee 'On Stage' is opgenomen ten tijde van Rainbow's wereldtoernee die pas is afgesloten. Er werden opnames gemaakt in Japan, Duitsland, Zweden, Frankrijk, Engeland en Australië. Er is gebruik gemaakt van de beste mobiele apparatuur van de wereld, ondermeer de Rolling Stones Mobile en zijn bemanning.

De dubbelelpee in luxe klaphoes duurt ruim een uur en bevat zowat alle hoogtepunten uit Rainbow's bliksemsnelle karrière. Twee lange nummers, namelijk de uitgesponnen versies van 'Catch The Rainbow' en 'Mistreated', vullen twee elpee-kanten. De rest, ondermeer 'Starstruck' en 'Man On The Silver Mountain' is verwerkt in uitstekende medleys van ongeveer een kwartier per stuk.

De fijne sfeer tijdens Rainbow's konserten is helemaal op de plaat terug te vinden. Ronnie Dio's oorverdovende stem is prima geregistreerd en Ritchie swings als nooit tevoren. Ik heb altijd een beetje hekel aan live-elpees vanwege de bijna altijd slechtere kwaliteit dan de studio-opnames. Dit is bij 'On Stage' totaal niet het geval.

Op de hoes van de elpee een uitgebreide opsomming van alle gebruikte muziekinstrumenten, techniese zaken en de gehele opbouw van de kolossale Rainbow-regenboog. Dit zal de technici onder jullie zeker interesseren.

Beste nummers: 'Starstruck', 'Man On The Silver Mountain' en 'Kill The King'.

Alfred Lagarde, Hitkrant - 6 juli 1977







RAINBOW ON STAGE (Polydor 2675 142)

RAINBOW VERKEERD SAMENGESTELD


Ritchie 'Black Sheep Of The Family' Blackmore it het enige ex-Deep Purple lid, dat in staat bleek de muzikale richting, die Deep Purple in 1971 met Deep Purple In Rock ingeslagen was en de groep wereldfaam gebracht had, op passende wijze voort te zetten. Leek dat met de eerste elpee 'Ritchie Blackmore Rainbow' nog niet zo duidelijk het geval door de wat rustiger nummers als Man On The Silver Mountain, Catch The Rainbow en Temple Of The King, de kwaliteiten van het componisten-duo Ronnie James/Ritchie Blackmore lieten niets te raden over. Dit duo wist zich dan ook te handhaven, maar de andere heren konden het veld ruimen.

Op de tweede elpee 'Rainbow Rising' zien we dat oudgediende Cozy Powell de drumsticks hanteert en dat maakt Rainbow's muziek bepaald heavier. Op keyboards zien we Tony Carey en op bas Jimmy Bain en die line-up is ook verantwoordleijk voor dit live dubbelalbum.

Wat mij meteen opviel bij het beluisteren was het uitstekende geluid (tijdens het concert in Den Haag verdwenen Blackmore's solo's nogal eens in een brei van geluid) en het niet voorkomen van de meer dan uitstekende nummers 'Stargazer' en 'A Light In The Black' van 'Rainbow Rising'.

Wat staat er dan wel op? Achtereenvolgens 'Kill The King', 'Man On The Silver Mountain', 'Blues', 'Starstruck', 'Catch The Rainbow', 'Mistreated', 'Sixteenth Century Greensleeves' en 'Still I'm Sad'.

Wat er niet op had moeten staan? Achtereenvolgens 'Blues' (dat Blackmore een uitstekende gitarist is, hoeft hij voor mij niet in een blues improvisatie te bewijzen), het grootste deel van 'Mistreated' (duurt ruim dertien minuten en neemt derhalve een hele plaatkant in beslag en dat zou nog tot daar aan toe zijn, als het nummer niet voor het grootste deel zou bestaan uit lange gitaar- en synthesizersolo's, die we ook al kunnen horen in het nummer 'Catch The Rainbow', dat ook al een plaatkant duurt) en 'Still I'm Sad' (dat zou wel mijn allerlaatste keus zijn geweest uit het Rainbow-oeuvre). Kortom, wat er op dit dubbelalbum staat, staat er goed op en wordt prima uitgevoerd, maar de keus van de nummers had veel en veel beter kunnen zijn.

Tot slot: speciale dank aan Cozy Powell, zonder wie Rainbow nooit zou zijn geworden wat het nu is. Dio is over de hele linie bijzonder goed op dreef en bewijst tot de betere zangers in dit genre te behoren. Jimmy Bain heeft Rainbow inmiddels al dan niet gedwongen de rug toegekeerd. Het op de hoes vermelde 'Rainbow Equipment' lijstje vertoont vele tientallen missers. Blackmore is God.

Kees Baars, Muziekkrant Oor - 27 juli 1977