BLACKMORE'S CASTLE
A TRIBUTE TO DEEP PURPLE & RAINBOW




BLACKMORE'S CASTLE ē Volume I (Lion Music LMC079)


Elke zichzelf respecterende coverband heeft een nummer van Deep Purple op het reportoire staan om de tent op de kop te zetten. Aan "Child in Time" durven de meesten zich gelukkig niet te wagen, maar "Smoke on the Water" kwam bijna zo vaak voorbij dat het bijna vervelend werd. Live zulke nummers spelen gaat nog wel, maar ze vast leggen in de studio is wel andere koek!

Dat blijkt deels ook wel op Blackmore's Castle - A Tribute to Deep Purple / Rainbow. Een band die denkt de loeistrakke en bijna altijd zonder opsmuk spelende Ian Paice te kunnen vervangen door iets neigt richting drums uit een doosje heeft het niet echt goed begrepen. Daar lijdt de uitvoeringen van "Lazy" en "Highway Star" teveel onder, ondanks het verzorgde gitaarspel van Jason Richardson in de eerste en de aardige uitvoering van Winterlong teveel onder.

Wel grappig om te constateren dat een gewaagde uitvoering van Rainbows' "Man on the Silver Mountain" niet hier onder leidt, maar goed op Ritchie Blackmore's Rainbow zat dan ook niet Paice achter de drumkit, maar Gary Driscoll. Dat scheelt blijkbaar toch? Een beetje verwarrend is het ook wel om, het nederlandse, Arabesque "Stargazer" te horen doen. Daar staat een vrouw achter de microfoon immers en dat is andere koek dan Ronnie James Dio! Verwarrend, maar wel interessant. Al met al zijn gelukkig niet vooral nummers die klakkeloze kopieŽn zijn van de uitvoeringen van Deep Purple en Rainbow en dat maakt deze Tribute prima beluisterbaar. Op een klakkeloze kopie zit toch niemand te wachten? Daar zijn Best Of... voor.

File Under: Aardige tribute

Storm, File Under, 14 januari 2004









BLACKMORE'S CASTLE ē Volume II (Lion Music LMC121)


Cover- en tributealbums bekijk ik altijd met de nodige scepsis. Vaak is het een makkelijk en vooral goedkoop vehikel om wat aandacht te genereren. Bij Lion Music geven ze zelf ook grif toe dat het een instrument is om bands in hun stal voor het voetlicht te brengen.

Het kan twee kanten op gaan met covers: ofwel je maakt een aan het origineel getrouwe versie van een nummer, of je probeert er iets heel anders mee te doen. In beiden kun je je flink vergissen. Zeker wanneer je Rainbow en Deep Purple gaat coveren. Dat bleek bijvoorbeeld bij het Black Night Tribute-project van T.M. Stevens, waar Kravitz' toenmalige drumster Cindy Blackman er in slaagde de funk geheel uit de Deep Purple-songs te meppen, met desastreuze gevolgen.

Op deze compilatie staan, net als op de vorige, doorgaans redelijk getrouwe versies. Omdat het hier doorgaans geen gelegenheidsbandjes zijn, heb je wel het voordeel dat de muzikanten op elkaar ingespeeld zijn. Enorme missers zitten er op dit album dan ook niet tussen. Soms is het wel heel erg getrouw nagespeeld (Dogpound's "Mary Long"), maar soms zijn de versies ook in een eigen interpretatie en vol emotie gebracht (Chris Heaven's "Soldier of Fortune") of lekker stevig aangezet ("I surrender" van Daniel Flores and Friends). Dit is geen makkelijk in elkaar geflanst coveralbum, het is een mooie collectie covers waar in elk geval de Deep Purple- en Rainbowfan best plezier aan zal beleven. Als cover- en tributealbums vaker van dit niveau zouden zijn, viel het met de slechte naam daarvan best mee.

File Under: Niet schokkend, wel leuk

Prikkie, File Under, 4 maart 20054